De Roemeense kunstenares Anca-Sonia omschrijft haar schilderijen als reflecties over het gedrag van de mens: instinct en rede, liefde en haat, macht en onmacht determineren het bestaan. Reeds in 1991 refereert Anca-Sonia naar ‘de continuïteit van de oertijd’ of ‘la préhistoire contemporaine’.
‘De mens in het dier’ en ‘het dier in de mens’, de verstrengeling van het humane en het animale vormen het hoofdthema van haar meest recente reeks schilderijen: ‘De Kracht van het Dier’, ‘La Force de l’Animal’ of sterker nog, de ‘kracht van het ras’, ‘la force de la race’.
Aan de basis van haar doordachte schilderstechniek en ingenieuze composities ligt een klassieke academische vorming verrijkt met hedendaagse vaardigheden.
Het zijn imposante werken die paarden en stieren voorstellen op een nu eens korrelig dan weer een meer gesatineerd schilderoppervlak in zachte, bijna monochrome tinten of fellere, diepe en warme kleuren.
De paarden en stieren worden zowel statisch als in beweging voorgesteld, soms in een ‘meditatieve’ houding, soms eerder onderworpen aan ‘primaire instincten’. Het fiere, ‘wijze’, ‘begeesterde’ paard verwijst naar het menselijke in het dier. Het opgeschrikte, briesende, steigerende of angstige dier afgebeeld als een verwrongen gedrocht verraadt het oerinstinct.
Anca-Sonia’s schilderijen evoceren zowel de menselijke innerlijke verbondenheid met de dieren als het ontzag voor de dierlijke kracht.
De impact van de psychische intensiteit, de evenwichtige opbouw en de esthetische uitvoering zorgen voor een continue vibratie tussen Anca-Sonia’s creaties en de toeschouwer. |